Op zoek naar de balans

Volgens de normale landbouwkalender zouden nu toch wel zo’n beetje alle gewassen erin moeten zitten. Het geeft nog maar eens voor de zoveelste keer aan dat goede landbouwpraktijk niet de standaard kalender volgt. Hetzelfde geldt voor de natuur. Ondanks de vele regen hebben we een relatief warme winter gehad. We zien op dit moment de piek in de eerste vlucht van de uienvlieg, en dat is vroeg. Gecombineerd met de late zaai vallen de jonge uienplantjes ten prooi aan de vraatzuchtige uienvlieglarven. De natuur past zich niet aan…

Ik schrijf deze column op terugreis van een werktrip in Turkije. Denkend aan dat moment op de trekker bij mijn zus en het kwijt zijn van onze biologische balans, denk ik dat dat ook geldt voor West-Europa. Er zijn mensen die zeggen dat er nauwelijks ruimte is voor landbouw in het mooie Nederland. Zij beseffen blijkbaar niet hoe er elders op de wereld voedsel wordt geproduceerd en wat je dagelijks op je bord krijgt als we overgaan op de import van voedsel. Ook in dit denken is de natuurlijke balans zoek.

‘Stop met het demoniseren van de landbouw’

Als ik de Nederlandse standaarden vergelijk met elders op de wereld dan mogen we onze handen dichtknijpen. En je maakt je bij grote import van voedsel ook nog eens volledig afhankelijk in het vervullen van de eerste basisbehoefte, namelijk eten. We kennen toch inmiddels genoeg voorbeelden hoe het niet moet, zoals de afhankelijkheid van buitenlands gas en defensiematerialen dankzij de oorlog in Oekraïne.

De andere denkfout is dat we geen duurzame landbouw kennen of kunnen in Nederland. Onzin! Als we vanuit een breder perspectief kijken, heeft landbouw alles in zich om de oplossing te zijn voor schoon water, veilig voedsel, CO₂-neutraal worden, een mooie omgeving, gezonde natuur en ook nog eens economisch gezond. Wat wil je nog meer…

We hebben een enorm goede reputatie wereldwijd als het gaat om de hoogste standaarden, efficiëntie, technologie en kennis. Dat merk je ook weer tijdens zo’n bezoek aan Turkije. Er zijn zo ontzettend veel ontwikkelingen op het gebied van genetica, robotisering, meetsystemen en groene middelen. En de bewustwording dat het anders moet en ook kan, is aanwezig en groeit snel.

Denk je eens in hoe de wereld kan veranderen in 15 jaar en dat deze technologie een gamechanger kan zijn op wereldniveau. Dus stop met het demoniseren van landbouw. Laten we onze boeren die vooral vooruit willen behouden, want we hebben ze hard nodig in de toekomst.

Hoe? Dat laten we graag zien op ons symposium op 7 juni in Wijster, waar het centrale thema Farming the Future is. Want dat kan, en het gaat gebeuren. Nu nog de consument die iets meer gaat betalen voor al dat mooie eten — al dan niet ondersteund door de overheid.