Gepureerd, gebakken, gepoft of gekookt. Chips, frietjes, stamppot. We zijn dol op de aardappel in Nederland: gemiddeld eten we jaarlijks zo’n 80 kilo aardappelen per persoon. Met deze bruine of rode rakker, groot of klein van postuur, kunnen we alle kanten op!
In Nederland zijn we niet alleen goed in aardappelen eten (Van Gogh bewonderde het ook al), maar ook in de teelt en export van aardappelen en pootaardappelen. Pootaardappelen zijn het uitgangsmateriaal van de aardappelteelt; het beginknolletje waar de kilo’s uit groeien. Pootgoed moet hoogwaardig zijn om er goede consumptieaardappelen uit te kunnen telen. Het gematigde klimaat en de goede bodems hebben Nederland een topreputatie bezorgd op dit gebied.
Zetmeelrijke aardappel
Drenthe staat bekend om een heel andere aardappelsoort: de zetmeelaardappel, ook wel fabrieksaardappel of fabrieker genoemd. Die namen heeft de soort te danken aan het feit dat zetmeelconcern Avebe er in haar fabrieken zetmeel uit aardappelen destilleert. Dat zetmeel kent allerlei bestemmingen, food en non-food. Zo wordt zetmeel bijvoorbeeld gebruikt bij het maken van lijm en papier, maar ook als bindmiddel voor de gelei-achtige structuur in pudding en snoepjes. Dus ook deze aardappelvariant komt via een omweg toch weer op ons bord terecht.
Gezondheid voorop
Ook bij HLB komt vaak een aardappel voorbij. Hier wordt namelijk allerlei onderzoek gedaan voor een gezonde teelt. Zo wordt de grond waarin de aardappelplant groeit onderzocht op aaltjes en de knollen van het pootgoed (uitgangsmateriaal) ook op gezondheid beoordeelt. Zo krijgt de teler handvatten om het beste uit het gewas te halen, nu en in de toekomst!
Als je nu op het land een grote machine ziet rijden over een veld met bruine stengels dan is dat waarschijnlijk een aardappelrooier. Per hectare wordt gemiddeld 42 ton aardappelen (4,2 kilo per vierkante meter) gerooid. Meer of minder kan ook, de opbrengst ligt aan de omstandigheden. Afhankelijk van de bestemming gaan de aardappelen meteen naar de fabriek of worden ze bij de boer in de schuur bewaard. Als ze uit de schuur gehaald worden (dit kan wel tot volgende voorjaar) gaan op de vrachtauto meteen naar de chips of patat verwerker die er een lekker eindproduct van maakt.
Aan de slag met aardappelen
Maar je hoeft natuurlijk niet te wachten tot een fabriek ermee aan de slag gaat. Maak zelf maar eens frietjes van een zak aardappelen (check de afbeelding)! Dan zie je met eigen ogen hoe een simpele aardappel verandert in een heerlijk bord patat.
